زایش‌گاه

سه‌شنبه

«گویی نه زمستانم برف این همه بارانده»

آن مرد چه‌طور، و با استعانت از چه چیز/ کسی، در دل ِ زمستان، تابستان ِ خود را یافت؟
نوشته‌ی محمد فرخ‌نژاد ساعت: ۲۳:۰۰ هیچ نظری موجود نیست:
با ایمیل ارسال کنیداین را در وبلاگ بنویسید!‏هم‌رسانی در Xهم‌رسانی در «فیس‌بوک»‏هم‌رسانی در Pinterest
پست‌های جدیدتر پست‌های قدیمی‌تر صفحهٔ اصلی
اشتراک در: پست‌ها (Atom)

گشتن ِ زایش‌گاه و وب‌لاگ‌هایی که می‌خوانم...

مرورگر ِ "زایش‌گاه"

  • ◄  2016 (10)
    • ◄  نوامبر (1)
    • ◄  سپتامبر (1)
    • ◄  ژوئن (1)
    • ◄  مهٔ (2)
    • ◄  آوریل (1)
    • ◄  فوریهٔ (1)
    • ◄  ژانویهٔ (3)
  • ◄  2015 (11)
    • ◄  اکتبر (1)
    • ◄  سپتامبر (2)
    • ◄  ژوئن (3)
    • ◄  مهٔ (5)
  • ▼  2014 (10)
    • ◄  نوامبر (1)
    • ◄  اکتبر (1)
    • ◄  ژوئیهٔ (1)
    • ◄  ژوئن (2)
    • ◄  آوریل (1)
    • ◄  مارس (1)
    • ▼  فوریهٔ (1)
      • «گویی نه زمستانم برف این همه بارانده»
    • ◄  ژانویهٔ (2)
  • ◄  2013 (56)
    • ◄  نوامبر (1)
    • ◄  سپتامبر (2)
    • ◄  اوت (2)
    • ◄  ژوئیهٔ (4)
    • ◄  ژوئن (20)
    • ◄  مهٔ (18)
    • ◄  آوریل (3)
    • ◄  مارس (6)

وب‌لاگ‌هایی که می‌خوانم

  • Sir Hermes Marana
  • KHERS
    Substack #4
  • یك سرخپوست خوب
    «فکر می‌کنم من بمیرم عمر تو هم تموم میشه»
  • آلوچه خانوم
    .
  • سه روز پیش
    نازلی
  • The confessions of a delusional mind
  • میچکا کلی
  • پیاده رو
    Hello world!
  • بلوط
    لورکا
  • پرسه‌ها
  • زمان بازیافته
    آنتونن آرتو
  • به روايت ميم
    موسیقی ویرانی
  • سفر به انتهای شب
    تماس
  • خواب بزرگ
    مصائب درون‌گرایی
  • « فردا «
    در انتظار گودو
  • تأملاتی زیر دوش حمّام
    نیازمندی‌ها
  • اینجوریاس
    باد کردن جنس بنجل
  • برای خاطر کتاب‌ها
  • حسین وی
  • The Woman With Smile
نشر آزاد است!     . با پشتیبانی Blogger.