من معتقدم رمان میتواند چیزی را بگوید که آن را به هیچ شیوهی دیگری
نمیتوان گفت... هدفِ رمان توصیفِ جامعه نیست، زیرا مسلماً برای این کار راههای
بهتری هست. یا توصیفِ تاریخ... رماننویسان نیامدهاند تا استالینیسم را بکوبند.
چون سولژنیتسین میتواند با اعلامیههای خود این کار را بکند. اما رمان تنها وسیلهای
است که با آن میتوان وجودِ انسانی را با تمامِ جنبههایش تشریح کرد، نشان داد،
تحلیل کرد و پوست کَند. من هیچ فعالیت ِ دیگر روشنفکری را نمیشناسم که دارای
این توانایی باشد... زیرا رمان در ارتباط با همهی نظامهای فکری نوعی شکایت ِ
ذاتی دارد.
مصاحبهای با میلان کوندرا، یان ماکایوان،
میلان کوندرا. بترجمهی احمد میرعلایی. دماوند، 1364.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر