«دوستان، امروز می‌خواستم در مورد...»؛ قطعا کسی که حرفش را با این مدل و این کانسپت که "شما باید دوست من باشید"، آغاز می‌کند، قائل به فاصله‌ی "بعیدی" بین خود و مخاطب است. و این یعنی طرح "مشخصی" از حرف مورد نظرش ندارد. حتی نمی‌داند با این نداشتن و در عین حالش با این القای صمیمت و قرابت، نمی‌تواند به انجام برساند خودش را در مواجهه با من و شمای مخاطب. شک ندارم!
پ.ن: سر جدّم قسم من رو اینجور حرفام خیلی فکر میکنم. به چه زبونی بگم اینا مهم‌ن واسم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر